no good about goodbye gibi bir şey.
ve tıpkı o ilk gece gibi, tdk bana porchood soğuklarında ağlaşmayı anlattı:
ben evimde loneliless saccharomyces uyuklarken,
sen evinde n’olur yakma gençlik kollarını.
nasıl, niyetim yoksa; olmasını istemiyorsam ve istiyorsam sen mutlu, ben gizli öznen olarak. inefirendlivey çok anlamsız, kardeş gibi sev beni.
sabah kahve, temiz nikotin mesela, karlar da mor değil ama başından aşağı düşsün. yürü biraz.
ve sana, bana olduğu kadar yasaktır takip mesafeleri. çünkü her şey, yeni bir yaş aralığına yatkınlığımızdan bu kadar acı.
